21.2.10

235.

I kiedy nagle okazuje się, że nic już nie jest takie samo, to jedyna myśl, która towarzyszy tym wszystkim smutnym piosenkom, czyni je jeszcze bardziej smutnymi - a wszystko to z powodu nierealności marzeń i niemożności powrotu do samego początku, do sadzenia zalążków samych siebie i podlewania coraz to nowymi słowami. Nie możemy nawet przesadzić się do innej doniczki - istnieje przecież możliwość, że nie przyjmiemy się do nowego otoczenia.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz