13.3.10

239.

Szkoda tylko, że czasem wypowiedzenie kilku przypadkowych słów tuż obok siebie przypomina, że coś straciłam bezpowrotnie. Podobno tracąc, zyskuje się więcej miejsca na nowe. Czekając na wypełnienie nowym, musimy znosić ogromną pustkę - o tym już nie wspominają w umowie.
Nic już nie będzie takie samo - ta myśl przestaje cieszyć, kiedy uświadamiam sobie, że za niektórymi rzeczami nie można przestać tęsknić. Nawet jeśli te rzeczy są po prostu złe.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz