14.10.10

314. umiera na pusty peron.

wzruszam ramionami. coraz częściej.
nie pamiętam jak smakujesz.

oddaliliśmy się od siebie o ponad sześćdziesiąt poranków popołudni wieczorów
spędzanych oddzielnie
to gorsze niż kilometry.




1 komentarz: